Μεσσηνία... το «χρυσάφι» της γης!

Χρυσοπράσινοι ελαιώνες, στρέμματα καλυμμένα με αμπέλια, δώρα του Διονύσου, θεραπευτικά βότανα και αρωματικά φυτά βρίσκονται σε αφθονία από άκρη σε άκρη του Νομού Μεσσηνίας. Ατέλειωτες εκτάσεις με μυρωδάτα εσπεριδοειδή και φρούτα της Μεσογείου, το γευστικό μέλι, σαν άλλο ελιξίριο ζωής και τα δεκάδες αποστάγματα, στα οποία οι κάτοικοι έχουν μακρά παράδοση, χαρίζουν απλόχερα το άρωμα και τη γεύση τους στους επισκέπτες. Τα... δώρα της μεσσηνιακής γης ταξιδεύουν ανά τον κόσμο και γίνονται ιδανικοί πρεσβευτές της ελληνικής γαστρονομίας.

Ξεδιπλώνοντας τις αισθήσεις

Το ταξίδι στα εδάφη της Μεσσηνίας υπόσχεται να ανανεώσει τις σχέσεις ανθρώπου και φύσης και να οξύνει τις αισθήσεις. Το μάτι χορταίνει χρώματα τέτοια που την ύπαρξή τους αγνοούσε. Στα αφτιά ηχούν οι ψίθυροι του ανέμου που κάνει τα φύλλα να θροΐζουν στις πλαγιές του Ταϋγέτου και τα κύματα να σηκώνουν κάπου κάπου κεφάλι στις παραλίες της Στούπας και της Καρδαμύλης. Τα ρουθούνια πολιορκούν οι μυρωδιές της πορτοκαλιάς, της ρίγανης και του θυμαριού. Το στόμα κατακλύζεται με γεύσεις παραδοσιακές, που σερβίρονται σε κάθε χωριό. Και οι χούφτες γεμίζουν με τους πλούσιους καρπούς της ελιάς και της σταφίδας.

Τα τελευταία χρόνια οι συντονισμένες προσπάθειες για ανάπτυξη του αγροτουρισμού στο νομό αποδίδουν καρπούς και φέρνουν στην περιοχή επισκέπτες χειμώνα καλοκαίρι. Καταλύματα παραδοσιακού τύπου στα χωριά του Ταϋγέτου, της μεσσηνιακής Μάνης και ολόκληρης της ορεινής ενδοχώρας προσφέρονται για όσους θέλουν να συμμετάσχουν σε αγροτικές δραστηριότητες ενώ το φυσικό περιβάλλον δίνει τη δυνατότητα για γνωριμία με απειλούμενα οικοσυστήματα και μοναδικά είδη πανίδας. Κατηφορίζοντας στα παράλια του νομού, από την άνοιξη και μετά, όλα ανεξαιρέτως τα παραθαλάσσια χωριά κατακλύζονται από κόσμο, που έρχεται να απολαύσει τα κρυστάλλινα νερά και τις ατελείωτες αμμουδιές.

Το «χρυσάφι» της Μεσσηνίας

Ολόκληρος ο νομός έχει δίκαια χαρακτηριστεί ένας απέραντος ελαιώνας. Ετησίως παράγει κατά μέσον όρο 50.000 τόνους παρθένο ελαιόλαδο, χωρίς εκχυλίσματα και βελτιωτικές προσθήκες, απλά και μόνο από τη σύνθλιψη της ελιάς. Σε βαθύ πράσινο χρώμα, με μεγάλη βιολογική και θρεπτική αξία, το λάδι δεν λείπει από κανένα μεσσηνιακό τραπέζι χαρίζοντας την ξεχωριστή του γεύση σε κάθε φαγητό και κυρίως στα... λαδερά. Αποτελεί το σημαντικότερο ίσως κομμάτι της μεσσηνιακής παράδοσης με μακρά ιστορία, ενώ κάθε Δεκέμβρη πραγματοποιείται στην περιοχή και το Τριήμερο Γνωριμίας με το Μεσσηνιακό Ελαιόλαδο, στο πλαίσιο του οποίου διοργανώνονται ημερίδες αφιερωμένες στον πολιτισμό του λαδιού και της ελιάς αλλά και γευστικές δοκιμές, διαγωνισμοί μαγειρικής και μουσικές εκδηλώσεις.

Παράγωγο του δέντρου της ελιάς, ο ομώνυμος καρπός αποτελεί τη μικροσκοπική πρέσβειρα του νομού σε ολόκληρο τον κόσμο.

Oι άριστες κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής σε συνδυασμό με τη συγκομιδή του καρπού με το χέρι και την καλή άρδευση έχουν ως αποτέλεσμα την ξεχωριστή γεύση της μεσσηνιακής ελιάς που εξάγεται στις ΗΠΑ, στον Καναδά, ακόμη και στη μακρινή Αυστραλία. Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες στη Μεσσηνία είναι η κορωνέικη - κατ' εξοχήν ελαιοποιήσιμη -, η μαυρολιά, η ματσολιά και η φημισμένη βρώσιμη ελιά Καλαμών.

Στα γόνιμα εδάφη της Μεσσηνίας ευδοκιμεί και το θεϊκής, όπως θεωρούσαν, προέλευσης, σταφύλι. Απέραντες εκτάσεις με αμπελώνες δίνουν χρώμα στις πεδιάδες και στις πλαγιές της Μεσσηνίας και προκαλούν τους επισκέπτες να... κλέψουν από ένα τσαμπί. Με βαθύ κόκκινο ή κίτρινο χρώμα, με κουκούτσια ή χωρίς, αποτελούν πολυαγαπημένο φρούτο, ενώ με την κατάλληλη επεξεργασία μετατρέπονται σε σταφίδα, κρασί ή ξύδι. Η καλλιέργεια του αμπελιού ήταν διαδεδομένη από την αρχαιότητα ενώ η επιθυμία το καλοκαιρινό φρούτο να γίνεται αντικείμενο απόλαυσης και το χειμώνα οδήγησε στη φυσική αποξήρανσή του κάτω από τον καυτό μεσσηνιακό ήλιο, σε μια σχολαστική διαδικασία διαλογής, και εν τέλει στη... σταφίδα. Φημισμένα είναι και τα κρασιά του νομού, με φρουτώδη αρώματα, έντονη γεύση και ζωντανό χρώμα. Είτε πρόκειται για τα λευκά (Ροδίτη, Φιλέρι, Ασσύρτικο, Chardonay) είτε για τα κόκκινα (Φωκιανό, Μανδηλαριά, Carinian, Cabernet, Savignon), έχουν όλα δικαίωμα συμμετοχής σε... κρασοκατανύξεις! Σαν καλό κρασί παρασκευάζεται από μούστο που βράζει και το μπαλσάμικο. Ωριμάζει σε παλιά βαρέλια και λίγες μόνο σταγόνες του αρκούν για να δώσουν ξεχωριστή γεύση σε κάθε πιάτο.

Στα δώρα της μεσσηνιακής γης περιλαμβάνονται το χρυσαφένιο μέλι από βότανα και λουλούδια, το τσάι του βουνού και τα σύκα, φρέσκα ή αποξηραμένα, που μάλιστα γιορτάζονται κάθε Αύγουστο στο χωριό Πολύλοφο στην περίφημη Γιορτή του Σύκου. Γιορτή όμως έχει και η μεσσηνιακή αγκινάρα στο χωριό Μικρομάνη κάθε Ιούλιο, όπου οι γυναίκες του συλλόγου καθαρίζουν περίπου... 12.000 αγκινάρες και τις μαγειρεύουν με κάθε τρόπο, δημιουργώντας τα πιο περίεργα γευστικά εδέσματα! Αλλά ο κατάλογος των δώρων δεν σταματά εδώ. Οι Μεσσήνιοι καμαρώνουν λέγοντας πως δεν υπάρχει φρούτο και καρπός που να μην ευδοκιμεί στην περιοχή. Μανταρίνια, πορτοκάλια, λεμόνια μέχρι κατακόκκινα καρπούζια και πεπόνια, βότανα και κηπευτικά πλουτίζουν τη ζωή και τα τραπέζια τους.

Στις προτεινόμενες γεύσεις του νομού είναι τα μανιάτικα λαλάγγια με λάδι και μέλι, το διάσημο παστέλι Καλαμάτας, το παραδοσιακό παστό και το λουκάνικο, που απαιτούν υπομονετικό κάπνισμα του χοιρινού, η πικάντικη σχεδόν homemade μουστάρδα, τα χειροποίητα ζυμαρικά, τα λουκούμια και τα γλυκά του κουταλιού.

Τα γεύματα ολοκληρώνονται με μεσσηνιακό ούζο με γλυκάνισο και μάραθο και παραδοσιακά λικέρ από τριαντάφυλλο, άνθη λεμονιάς και κανέλλας.

Γνωριμία με τη μεσσηνιακή Μάνη

Τη δώρησε ο Αγαμέμνονας στον Αχιλλέα σαν πράξη συμφιλίωσης μαζί με άλλες έξι πόλεις. Το άλλοτε καλά φυλαγμένο μυστικό του νομού, η Καρδαμύλη, έχει μετατραπεί σε κοσμοπολίτικο τουριστικό θέρετρο χάρη στην κομβική γεωγραφική της θέση και στις πανέμορφες παραλίες της. Σημείο εκκίνησης για εκδρομές προς τα χωριά του Ταϋγέτου, βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού με θέα το Μεσσηνιακό κόλπο. Πανύψηλα κυπαρίσσια, άγριοι ελαιώνες και καταγάλανα νερά συνθέτουν το πανέμορφο σκηνικό του χωριού, που διαθέτει ανεπτυγμένη τουριστική υποδομή. Αφήνοντας την Καρδαμύλη και ανηφορίζοντας προς τον Ταΰγετο, βρίσκονται τα πιο αυθεντικά μανιάτικα χωριά. Το Εξωχώρι, η Σαΐδόνα, η Καστάνια και η Μηλιά ξεχωρίζουν για τα πετρόκτιστα σπίτια τους, τους μοναχικούς πύργους και τη θέα που κόβει την ανάσα. Τριγύρω τους τα σηματοδοτημένα μονοπάτια προσκαλούν σε εξερευνήσεις και πεζοπορικές διαδρομές. Αλλά και ο παραλιακός δρόμος που ενώνει την Καρδαμύλη με την όμορφη Στούπα και το ακρωτήρι της Τραχήλας, νοτιότερα, διέρχεται από γραφικά ψαροχώρια όπως ο Άγιος Νικόλαος και ο Αγιος Δημήτριος. Αγαπημένη διαδρομή είναι ο δρόμος προς το Οίτυλο. Περνά μέσα από το χωριό Θαλάμες, που φιλοξενεί ένα παραδοσιακό ελαιοτριβείο και πλανόδιους πωλητές ρίγανης και τσαγιού, από τη Λαγκάδα με τα εντυπωσιακά πυργόσπιτα και τον Άγιο Νίκωνα με τη γραφική πέτρινη πλατεία.

[ΠΗΓΗ: traveltimes.gr, ionianguide.com]

Μεθώνη-Κορώνη: Βενετσιάνικη γοητεία

Με αφετηρία την Καλαμάτα οδηγούμε νοτιοδυτικά με συντροφιά το πέλαγος από τη μια και τα λιόδεντρα και τις φραγκοσυκιές από την άλλη. Η παραθαλάσσια πολίχνη ξεπροβάλλει σε μια στροφή του δρόμου, σαν ακουαρέλα που μόλις στέγνωσε στο χαρτί. Περιζήτητη για τη στρατηγική της θέση, η Κορώνη μπήκε στο μάτι Φράγκων, Ενετών, Τούρκων κατακτητών, από τον Ιμπραήμ πασά και τον Μοροζίνι μέχρι τον πειρατή Μπαρμπαρόσα. Μαζί με τη Μεθώνη, ήταν κάποτε στην Ανατολή «τα μάτια της Βενετιάς» στο θαλάσσιο εμπόριο της Μεσογείου.

Ξεκινώντας από την κουκλίστικη πλατεία χωνόμαστε στα σοκάκια με τα αναπαλαιωμένα νεοκλασικά με τα φουρούσια, τα χρωματιστά πορτοπαράθυρα και τα δαντελωτά μπαλκόνια. Λουλούδια στα περβάζια των σπιτιών, γάτες κουρνιάζουν γουργουρίζοντας κάτω από γλάστρες και σωροί από δίχτυα κάτω στο λιμάνι όπου απαγκιάζουν οι ψαρόβαρκες. Παίρνουμε την ανηφοριά για το «ρεσάλτο», το βενετσιάνικο κάστρο της Κορώνης που δεσπόζει πάνω από το πέλαγος σαν αετοφωλιά, με τις πελώριες καλοδουλεμένες πέτρες του, τις βίγλες της φρουράς, τους προμαχώνες και τις πολεμίστρες του, βιγλάτορας σε εποχές άγριες κι ηρωικές.

Αφήνουμε πίσω μας τη θάλασσα κι ανηφορίζουμε το βουνό διασχίζοντας κάθετα το «πόδι» της Μεσσηνίας, για Φοινικούντα και Μεθώνη. Στο βάθος, η Σχίζα, οι Οινούσσες, η Σαπιένζα, τα νησιά της Μεσσηνίας που φιλοξένησαν στην έρημη γη τους κατακτητές, ναυαγούς, θαλασσοπόρους, πειρατές.

Μέσα από το άνοιγμα των βράχων ξεπροβάλλει η Μεθώνη, με τη Sapienza, το κάστρο της, χτισμένο από τους Ενετούς το 13ο αιώνα, σύρριζα στο νερό. Διαβαίνουμε το επιβλητικό πέτρινο γεφύρι με τα δεκατέσσερα τόξα, πάνω από την τάφρο που άνοιξαν οι Βενετσιάνοι θέλοντας να αποκόψουν τελείως από τη στεριά τη φημισμένη σε όλη τη Μεσόγειο φορτέτσα. Διασχίζουμε την πύλη του θαλασσινού κάστρου και μπαίνουμε στην Piazza grande d' Armi, τη μεγάλη «πλατεία των όπλων», σημείο αναφοράς για την κοινωνική ζωή της βενετσιάνικης και οθωμανικής Μεθώνης. Η κολόνα από προφυρό γρανίτη ορθώνεται 3,67 μέτρα ψηλή στη μέση της κάποτε κατάμεστης πλατείας, ενθύμιο από ναυάγιο της παλαιοχριστιανικής εποχής στον κάβο Σπίθα κοντά στη Μεθώνη, γνωστό ως «ναυάγιο των κιόνων».

Το χορταριασμένο καλντερίμι οδηγεί στο νησάκι Μπούρτζι στη νότια πλευρά του κάστρου. Περνάμε το λιθόχτιστο γεφύρι και βρισκόμαστε στο οκταγωνικό φρούριο, με μουσική υπόκρουση τον ήχο των αφρισμένων κυμάτων που ξεσπούν την ορμή τους στα τείχη και τους βράχους.

* Για να φτάσετε στην Κορώνη και τη Mεθώνη, θα έρθετε, αρχικά, από Αθήνα, οδικώς, μέχρι την Καλαμάτα (238χλμ. μέσω Τρίπολης). Η Κορώνη απέχει 52χλμ. και η Μεθώνη 63χλμ. από την πρωτεύουσα του νομού.

[ΠΗΓΗ: Από τη Ζέφη Κληρονόμου, Ελεύθερος Τύπος]

Χορός Ρίχτερ στη Μεθώνη

5 σεισμοί από 4,7 έως 5,9 σε 24 ώρες - Καθησυχαστικοί οι σεισμολόγοι

Μόνιμα τείνει να εγκατασταθεί ο...Εγκέλαδος στη Μεθώνη. Απ' το πρωί του Σαββάτου μέχρι χτες, πέντε φορές «χόρεψε» η Μεθώνη στους ρυθμούς του.

Ο πρώτος σεισμός, έντασης 5,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, σημειώθηκε στο θαλάσσιο χώρο γύρω στα 60 χιλιόμετρα νότια της Μεθώνης στις 8.57 το πρωί του Σαββάτου, όπως ανακοίνωσαν το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και το Εργαστήριο Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Στις 14.36' εκδηλώθηκε δεύτερη σεισμική δόνηση μεγέθους 5,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, στον ίδιο εστιακό χώρο.

Τρίτη σεισμική δόνηση 5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ εκδηλώθηκε με το ίδιο επίκεντρο, στις 16.43'.

Άλλη μια σεισμική δόνηση σημειώθηκε στις 3.40 π.μ. τα ξημερώματα της Κυριακής μεγέθους 4,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.

Στις 10.22' χτες το πρωί σημειώθηκε κι άλλος σεισμός, μεγέθους 5,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.

Όλοι οι σεισμοί που σημειώθηκαν το περασμένο Σαββατοκύριακο προέρχονται από τον ίδιο εστιακό χώρο, νότια της Μεθώνης, όπως μας είπε ο κ.Δημήτρης Μάκαρης, σεισμολόγος του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου ενώ καταγράφτηκαν και πάνω από 50 μικρής έντασης μετασεισμοί.

Εντάσσονται μάλιστα στο πλαίσιο της ευρύτερης σεισμικής ακολουθίας και είναι πολύ πιθανό να συνεχιστούν για μεγάλο διάστημα. Απλά, θα είναι μικρότερης έντασης αφού ο κύριος σεισμός εκδηλώθηκε στις 14 Φεβρουαρίου, έντασης 6,5 βαθμών και 6,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.

Καθησυχαστικός εμφανίστηκε κι ο Γιώργος Σταυρακάκης, διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, που δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία ανησυχία κι έκανε λόγο για αναμενόμενο μετασεισμό του ισχυρού σεισμού των 6,5 Ρίχτερ, που είχε σημειωθεί στην ίδια περιοχή τον Φεβρουάριο.

[ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ]